ZWYCZAJE ROKU LITURGICZNEGO

ABC katolika

W ciągu całego roku liturgicznego Kościół sprawuje zbawcze misterium swego założyciela Jezusa Chrystusa. Cały rok kościelny daje wiele możliwości ku temu, aby urzeczywistniać inicjatywę duszpasterską, aby w ten sposób celebracja Tajemnic Zbawiciela była okazją do umocnienia naszej wiary, świętości i pogłębienia modlitwy.

ADWENT

Trwa od pierwszych nieszporów I niedzieli Adwentu do Wigilii Bożego Narodzenia. Pierwsza część Adwentu (do 16 grudnia) mówi więcej o drugim przyjściu Chrystusa przy końcu czasów (paruzja), do którego przygotowuje się cała ludzkość. Natomiast druga część (od 17 grudnia) jest bezpośrednim przygotowaniem na liturgiczne przeżycie tajemnicy Bożego Narodzenia. Te dwie części Adwentu znajdują swoje odzwierciedlenie w księgach liturgicznych (nowy Mszał, Liturgia godzin, lekcjonarz).

W tym czasie stosujemy fioletowy kolor szat liturgicznych (wyjątek stanowi Msza wotywna o Najświętszej Maryi Pannie – kolor biały). Do praktyk religijnych stosowanych w Adwencie należy odprawianie Mszy wotywnych o Najświętszej Maryi Pannie zwanych roratami.

MSZA ŚWIĘTA RORATNIA

Według Abrahama Bzowskíego (+1637) roraty miał wprowadzić w Polsce w Poznaniu książę Przemysław I (+1257), a w Krakowie na prośbę św. Kingi – Bolesław Wstydliwy (+1279). Sama nazwa pochodzi od pierwszych słów pieśni na wejście: Romte coeli, desuper… (Niebiosa, rosę spuście…). Rosa z nieba wyobraża łaskę, którą przyniósł Zbawiciel. Jak niemożliwe jest życie na ziemi bez wody, tak niemożliwe jest życie i rozwój duchowy bez Bożej pomocy, bez Jego łaski. Msza Święta roratnia odprawiana jest przed świtem jako znak, że na świecie panowały ciemności grzechu, zanim przyszedł Chrystus – Światłość prawdziwa. Roraty są odprawiane przez cały Adwent – wyjątek stanowią niedziele i uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny.

Ks. Leszek Smoliński
Instytut Edukacji Medialnej i Dziennikarstwa UKSW