ŻAL ZA GRZECHY

Pokuta wewnętrzna jest radykalną przemiana całego życia, powrotem, nawróceniem się do Boga całym sercem, zerwaniem z grzechem, odwróceniem się od zła z odrazą do popełnionych przez nas złych czynów. Pokuta wewnętrzna zawiera równocześnie pragnienie i postanowienie zmiany życia oraz nadzieję na miłosierdzie Boże i ufność w pomoc Jego łaski. Temu nawróceniu serca towarzyszy zbawienny ból i smutek, który Ojcowie Kościoła nazywali smutkiem duszy – animi cruciatus i skruchą serca – compunctio cordis (KKK 1431).

Jeśli mówimy, że nie mamy grzechu, to samych siebie oszukujemy i nie ma w nas prawdy (1 J 1,8).

Ojcze, tyle razy zgrzeszyłem przeciw Tobie; proszę Cię o łaskę przeżycia szczerego żalu, nie tylko poprzez wypowiedzenie grzechów, ale poprzez przemianę mojego serca. Wyrażam głęboki żal za moje grzeszne myśli, zasługujące na piekło, za utracone niebo, a zwłaszcza za ból i cierpienie, jakie zadałem Tobie, Boże, Twojemu Synowi i Matce Przenajświętszej.

Pomóż mi pojąć, że utrata łaski uświęcającej jest moim największym nieszczęściem. Od tej chwili pragnę kochać Ciebie oddanym sercem i zadośćuczynić za rany wyrządzone moimi grzechami. Nie zasługuję na Twoją łaskę, ale padam do Twoich stóp i o nią proszę. Boże mój, proszę o łaskę poprzez nieskończone dary Jezusa Chrystusa, Twojego ukochanego Syna.

O Przenajświętsza Maryjo, w tej szczególnej chwili przed spowiedzią szczerze obiecuję, że uczynię wszystko, aby nie utracić laski uświęcającej. Niech moja wola zawsze wybiera dobro i będzie stała. Amen.